Biertietjes, oftewel mannen, drink eens een wijntje!

Sinds een tijdje heeft Brand Bier een commercial die als kreet heeft…’Meer Hop meer smaak!’ Als fytotherapeut zie ik Hop (Humulus lupulus) minder als smaakmaker, maar meer als medicinale plant, en dan ook nog een plant met de nodige aantekeningen op het gebied van veiligheid, een kreet als ‘Meer Hop meer smaak’, doen bij mij juist alarmbellen rinkelen!

Waarom?

Hop, een lid van de cannabisfamilie (er zijn maar twee leden, humulus en cannabis) is de sterkste plantaardige bron van oestrogenen (fyto-oestrogenen), deze stoffen bevinden zich vooral in lupuline, dit is het gele poeder, dat zich tussen de schubben van de bellen bevindt en vooral is samengesteld uit etherische olie en bitterstoffen. Hop wordt vaak aanbevolen als rustgevend kruid en als hulpje bij het slapen, denk aan het bekende hopkussentje (nu vervliegen de werkzame stoffen in lupuline erg snel, dus hopkussentjes zijn maar beperkt houdbaar als slaapmiddel). Deze rustgevende werking is toe te schrijven aan de etherische olie in de plant, deze bestaat uit humuleen, myrceen, caryophylline, farnesceen. Recent is er een vluchtige alcohol, 2-methyl-3-butene-2-ol (dimethylvinyl carbinol), geisoleerd uit Hop en waarschijnlijk is deze stof verantwoordelijk voor het rustgevende effect.

Nu is mijn ambitie niet, om net als Youp van ‘t Hek een compleet biermerk van de kaart te vegen, maar ik wil met name mannen, toch waarschuwen voor een te hoge consumptie van bier dat veel Hop bevat.

Hop wordt al genoemd door Plinius de Oudere, die vermelde dat de plant veel aangeplant werd in Romeinse tuinen, de Romeinen aten de jonge scheuten als groenten, en dit kun je nog steeds doen, is zeer smakelijk, gestoofd met een beetje echte boter.

In noordelijke Europese streken waren het waarschijnlijk Duitse monniken, die het als eerste in de 9de eeuw gingen telen, die connectie met monniken blijft terug komen in dit verhaal, en niet zonder reden.

Hildegard von Bingen, die er soms ook vreselijk naast zat, sloeg met haar beschrijving van Hop de spijker op zijn kop, toen ze zei Hop treurig en melancholiek stemt, een reden waarom het tegenwoordig absoluut afgeraden wordt bij mensen met een depressieve aanleg.

Monniken kwamen ook op het idee om het kruid aan bier toe te voegen, in het verleden werden vele andere kruiden aan bier toegevoegd (veel moderne kleinere brouwers doen dit gelukkig tegenwoordig weer!), zoals hondsdraf en andere bittere kruiden.

In eerste instantie moesten bierdrinkers erg wennen aan de bittere smaak van met Hop gebrouwen bier, maar de bierbrouwers gaven sterk de voorkeur aan Hop, vanwege de conserverende kwaliteiten van het kruid.

In Engeland bestond er zoveel weerstand tegen het gebruik van Hop in het bier, dat het zelfs door het parlement verboden werd, omdat het een ‘kwaadaardig onkruid’ zou zijn dat ‘de smaak van het bier zou bederven en het volk in gevaar zou brengen’.

En daar zit een grond van waarheid in..

De fyto-oestrogene eigenschappen zorgde ervoor dat vrouwen die hop plukten stoornissen in hun menstruatiecyclus kregen, en mannen die bier brouwden met Hop ondergingen borstvorming (gynaecomastie), tegenwoordig worden er om deze redenen mondlapjes gedragen door mensen die veel met Hop werken.

Hop heeft een significante libidoverlagende werking bij zowel mannen als vrouwen, maar de eerste zullen daar gezien hun hormoonhuishouding, het meeste last van ondervinden. Bij bier komt daar nog een tweede factor bij…je wordt er namelijk dik van…het is een grote koolhydratenbom, vet is dol op oestrogeen of eigenlijk is oestrogeen dol op vet, het kan zich daarin nestelen en wordt minder snel afgebroken, dan belast je ook nog je lever, juist het orgaan, dat voor de afbraak van overtollige hormonen zorgt, en dan drink je ook nog hophoudend bier, met een flinke lading aan fyto-oestrogenen, a double whammy!!!

En dan krijg je dit:

En dit:

En dit:

Jullie begrijpen nu waarom er in kloosters zo graag met Hop werd gewerkt…….

Sinds 1999 is bekend dat de stof in de plant die zorgt voor de oestrogene werking van Hop 8-prenylnaringenine is. De stof heet ook wel hopeïne. Hopeïne is een van de krachtigste fyto-oestrogenen. In aanleg sterker dan de genistine uit soja omdat hopeïne, veel sterker lijkt op het lichaamseigen oestrogeen. Dit houdt ook in dat men van hopeine veel minder nodig heeft dan van de isoflavonen in Soja. Hopeine wordt ook makkelijker door het lichaam opgenomen, genistene en daidzene uit Soja moeten eerst worden omgezet in het lichaam in de suikers genistine en daidzine. Uit in-vitroproeven blijkt verder dat hopeïne maar tien tot vijftig keer minder sterk is dan het menselijke hormoon 17-bèta-oestradiol.

Af en toe een hophoudend biertje is helemaal niet erg..maar ik zie bijzonder weinig mannelijks aan het wegzuipen van meters bier, als ik zo’n man, dan in de supermarkt, zijn kratje in het winkelwagentje zie laden op vrijdag, dan denk ik aan zijn geliefde en het saaie weekend dat haar of hem te wachten staat. Ook het drinken van grote hoeveelheden bier met Hop door jonge mannen zie ik met lede ogen aan, ze leggen zo nu al een basis voor latere klachten.

Hop heeft ook een triggerend effect op mensen met een depressieve aanleg, dus de combinatie man, depressieve aanleg en bier met hop is een triple whammie, die helemaal vermeden moet worden.

Is er dan ook nog wat goeds te melden over Hop, ja natuurlijk!

Het heeft een aantal unieke eigenschappen, zo is het een fijn kruid voor vrouwen in de overgang, juist door de oestrogene werking, met als aantekening, dat er geen aanleg moet zijn voor depressieve klachten.

Door de combinatie van rustgevende eigenschappen en bitterstoffen, is het ook een goed kruid bij spijsverteringsklachten, waarbij stress een sleutelfactor is, ook dan weer niet bij depressieve klachten.

En ja..het heeft een rustgevende werking, maar als de verstoorde nachtrust door depressieve gevoelens wordt veroorzaakt, kun je het beter niet gebruiken.

Ik zou het kruid ook niet aan kinderen geven, er zijn veel veiliger kruiden om kinderen lekker te laten slapen.

Hop kent ook de nodige interacties, met name met reguliere hormonale middelen, sederende medicijnen en antidepressiva.

Kortom…een wijntje is zo nichterig nog niet….

This entry was posted in Kruidenverhalen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply